این پژوهش به‌منظور بررسی اثر تلفیقی بیوچار و نانو ذرات سیلیکا بر عملکرد و بهره‌وری آب گیاه لوبیا چشم بلبلی به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در پنج تکرار انجام شد. کرت اصلی بیوچار برگ نخل خرما در سه سطح به‌ترتیب شامل بدون بیوچار، 5/2 و پنج درصد بود و کرت فرعی تیمار نانو ذرات سیلیکا در سه سطح به‌ترتیب شامل صفر، 50 و 100 میلی‌گرم بر لیتر بود. استفاده از نانو ذرات سیلیکا در سه مرحله ابتدا، میانه و انتهای فصل صورت گرفت. نتایج نشان داد به‌کارگیری تیمارها و اثر متقابل آ‌ن‌ها روی بهره‌وری مصرف آب از نظر عملکرد و تولید بیوماس، وزن تر و خشک گیاه، تعداد و وزن غلاف، محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب، ارتفاع و طول برگ در سطح یک درصد معنی‌دار شد. بیشترین کارایی مصرف آب از نظر عملکرد و تولید بیوماس مربوط به اثر متقابل دو تیمار بیوچار پنج درصد و نانوذره 50 میلی‌گرم بود و کمترین آن در تیمار شاهد مشاهده شد . بیشترین میزان وزن تر و خشک بوته مربوط به اثر متقابل دو تیمار بیوچار پنج درصد و نانوذره 50 میلی‌گرم بود که نسبت به شاهد سبب افزایش 3/49 درصدی وزن تر و 5/45 درصدی وزن خشک بیوماس گردید. بیشترین و کمترین میزان ارتفاع بوته در تیمار تلفیقی نانو ذره و بیوچار ( نانوذره 50 میلی‌گرم و بیوچار پنج درصد ) مشاهده شد ضمناً بیشترین تعداد و وزن غلاف در تیمار تلفیقی (نانوذره 50 میلی‌گرم و بیوچار پنج درصد ) نسبت به شاهد رخ داد که در سطح یک درصد معنی‌دار شدند. با توجه به نتایج آزمایش می‌توان تیمار تلفیقی بیوچار پنج درصد و نانوذره 50 میلی‌گرم را به‌عنوان گزینه مناسبی برای افزایش کارایی مصرف آب و عملکرد لوبیا به‌منظور استفاده کشاورزان در منطقه خوزستان توصیه نمود.